Op debuutalbum Schade schakelt het Brusselse avant-poptrio Tje in een onzekere wereld tussen dromerige melancholie en rauw elektronica-experiment.
“Het is niet de organic blend van David Lynch”, zeggen we met een knipoog naar Lindy Versyck, de frontvrouw van Tje. Toen ze nog een 9-to-5-job had als vormgever dronk ze tot acht kopjes koffie per dag, klinkt het later. Tot de pandemie daar een stokje voor stak.
“Ik had met She Bad het popconcours Rockvonk al eens gewonnen, maar die band viel uit elkaar tijdens corona en dan ben ik zelf muziek beginnen te schrijven.” Ze ging op haar 24ste alsnog studeren aan PXL-Music in Hasselt. En kijk: straks stelt ze samen met de muzikanten die ze daar ontmoette haar eerste langspeler voor in de AB.
Wie Versyck alleen zag optreden bij Meltheads en Arsenal zal haar vocale spreidstand opvallen. Ooit begonnen in het kerkkoor van Perk en qua vocale acrobatie gekneed door zangdocent Gunther Maginelle, noemt ze zich een geek als het op stemtechniek aankomt. “Mensen vergelijken me weleens met Björk. Ik hou van zangeressen die technisch top zijn, maar kunnen loslaten, die niet bang zijn voor een foutje of krakje, die kortom hun techniek linken aan spontaniteit en buikgevoel.”
Verschenen
Indieband Tje presenteert debuutplaat: 'Ik word weleens vergeleken met Björk' | BRUZZ